Overslaan en naar de inhoud gaan
Fintro Literatuurprijs2016 logo
  • Twitter
  • Facebook
fintro.be Boek.be
Menu
Fintro Literatuurprijs2016 logo
  • De vakjury
    23 januari
  • De longlist
    13 maart
  • De shortlist
    6 april
  • De lezersjury
    10 april
  • De slotshow
    14 mei
afbeelding van Lieve Boelens

Lieve Boelens

Van toen ik nog een kind was zat ik met mijn neus in de boeken. Door mijn enthousiasme heb ik al een aantal mensen (jong en minder jong) van een boek dat me aansprak laten meegenieten. Ook niets leuker dan een gelezen roman achter te laten in een hotelbibliotheek. En maar hopen dat iemand ervan kan genieten. Als ik me in een boek vastbijt, laat ik het niet meer los. En zonder boeken zou ik - samen met muziek - niet kunnen leven. Ik discussieer ook graag met vrienden en kennissen over wat ze/ we gelezen hebben en ben steeds benieuwd wat mensen om me heen lezen en waarom. Ook op trein of vliegtuig vraag ik er wel eens iets over, zo ontdek ik ook vaak minder bekende auteurs.
  • Reactie op "Rivieren" van Martin Michael Driessen:
    'Rivieren' voor de tweede keer gelezen en het blijft een uitstekend boek. Drie verhalen op en rond water. Water dat zich niets aantrekt van hoe mensen hun (onontkoombaar of net niet?) lot tegemoet gaan. En wat een soepele taal, klassiek, dat wel, maar zo beeldend. Benieuwd naar nieuw werk van Driessen.
    Bekijk in detail
    Bekijk alle reacties
    • beantwoorden
  • Reactie op "Hoogmoed" van Richard Hemker:
    'Hoogmoed' net uit. Geen gemakkelijk; boek, maar de zoektocht naar de zin van het leven is natuurlijk niet eenvoudig. Een roman die je traag moet lezen, misschien daarom de nogal uitvoerige titels boven elk (kort) hoofdstuk. Ze deden me denken aan de onderschriften bij de stomme film. In het begin vond ik ze irritant, later ging ik het gebruik ervan beter begrijpen. Geen gemakkelijke roman, wel mooi van taal en zeer complexe personages, vooral Seutorius. Hij blijft bijna het hele verhaal de puber vol zelfoverschatting, betweterigheid, eigengereidheid. Maar soms met veel gevoel voor humor. Mooi zijn de vroegere vriendschappen die hem niet loslaten.
    Bekijk in detail
    Bekijk alle reacties
    • beantwoorden
  • Reactie op "Oksana" van Donald Niedekker:
    Ik kende de auteur niet, en 'Oksana' was een ontdekking. Een roman als een ballet met veel vallen en weer opstaan. En de wilskracht die nodig is om een succesvolle ballerina te worden. Wilskracht die Lena kracht geeft. De korte hoofdstukken, niet chronologisch, intrigeren en houden je alert. Van Oksana weten we weinig, maar voor mij staat ze synoniem voor mensen die hun nek uitsteken, die niet zomaar alles accepteren terwijl ze weten dat het voor hen slecht zal aflopen. Oksana zelf doet me denken aan Jean in 'Wil' van Olyslaegers. Poëtische taal, af en toe wat vergezochte beschrijvingen, soms 'wreed' mooi ook. Het hele verhaal ademt eenzaamheid. Niedekker suggereert heel wat en doet een beroep op de voorkennis (Tsjernobyl) en het inlevingsvermogen van de lezer. Mooi gevonden ook : begin en einde van de roman.
    Bekijk in detail
    Bekijk alle reacties
    • beantwoorden
  • Reactie op "Oksana" van Donald Niedekker:
    Ben het met je eens, Nicolette. Eindelijk eens een cover die intrigeert. Dus niet de obligate te verwachten reproductie. Poëtisch, vind ik, net zoals een aantal zinnen en natuurbeschrijvingen in de roman. Het verhaal zelf is dat natuurlijk niet.
    Bekijk in detail
    Bekijk alle reacties
    • beantwoorden
  • Reactie op "Het smelt" van Lize Spit:
    "Het smelt" niet gelezen bij het verschijnen omdat ik een hekel heb aan hypes. En vrienden-lezers waren over het algemeen niet erg enthousiast . Nu 'verplichte lectuur', en ik moet bekennen dat ik tweehonderd pagina's lang geïnteresseerd was, wel nooit in mijn nekvel gegrepen. Wat me daarna vooral begon te storen was het voorspelbare, het uitleggerige, de ontelbare details, ...alsof je als lezer niet mee kan denken, geen verbeelding hebt . Sommige passages zijn zo van naaldje tot draadje beschreven dat je bijna geneigd bent ze diagonaal te lezen (kon nu niet natuurlijk). Soms dacht ik dat het om een filmscript ging,.Het vermengen van heden en verleden is goed gevonden, maar lijkt steeds meer op een procedé. En het thrillerachtige einde blijft zo lang uit dat een beetje lezer het al vermoedt/kent.
    Bekijk in detail
    Bekijk alle reacties
    • beantwoorden
  • Reactie op "Wil" van Jeroen Olyslaegers:
    Spannend relaas van een periode die we uit de geschiedenisboeken kennen en waar we nu uiteraard anders over kunnen/moeten oordelen. Een donkere periode, ook door de rol van de Antwerpse politie. Door zijn meeslepende en moeiteloze schakeling tussen toen en nu, in een volkse, kleurrijke maar toch soms poëtische taal, geeft Olyslaegers de lezer een beetje inzicht in de dilemma's van Wilfried toen en nu. Opdracht blindelings uitvoeren, moed opbrengen om tegen de stroom in te gaan zoals collega Jean, wie vertrouwen, van twee walletjes eten, doen alsof er niks aan de hand is (of weinig), rekenen op lef en geluk? Vragen die we ons ook nu weer stellen. Wilfried is niet het meest sympathieke personage, maar net daardoor boeiend en geloofwaardiger.
    Bekijk in detail
    Bekijk alle reacties
    • beantwoorden
  • Boek.be
  • De vakjury
    23 januari
  • De longlist
    13 maart
  • De shortlist
    6 april
  • De lezersjury
    10 april
  • De slotshow
    14 mei
Boek.be logo    Fintro Literatuurprijs2016 logo

© 2011-2016 . Huis van het Boek
Te Boelaerlei 37, 2140 Borgerhout

Cookiebeleid